Pieter Bruegel (starszy), „Żniwa”
Wlałeś w moje serce więcej radości niż w czasie, gdy obfitowały ich zboże i wino. W spokoju się położę i zasnę, bo ty sam, PANIE, sprawiasz, że mieszkam bezpiecznie.
Ps 4,8-9
Jakie obrazy pojawiają się w twojej głowie, gdy myślisz o kimś, kto ma pod dostatkiem zboża i wina? Osoba zadowolona i spokojna, czy ktoś zgorzkniały i knujący zło?
Często utożsamiamy posiadanie dóbr materialnych i status społeczny z jakością życia, zakładając, że ludzie muszą być bardziej spokojni, gdy mają więcej albo gdy wspięli się na szczyt kariery. Ale tutaj Dawid przedstawia Bogu skargi na swoich wrogów, którzy go znieważali. Czy przeciwnicy Dawida cierpieli na brak materialnych środków? Mało prawdopodobne. Ich zboże i wino obfitowały.
To ukazuje złudność dóbr materialnych. Ani bieda, ani bogactwo, ani sława, ani hańba nie czynią człowieka naprawdę spokojnym. Nasz pokój pochodzi z faktu, że zostaliśmy „oddzieleni” (wybrani) przez Pana (w. 3).
Bycie „oddzielonym” niesie ze sobą wyzwania — tak jak doświadczył tego Dawid. Ale jeszcze bardziej niż on my możemy być pewni, że nasz Ojciec panuje nad wszystkim. On nas wybrał i nieustannie karmi nas Ciałem i Krwią swojego umiłowanego Syna w Sakramencie. W tym adwentowym czasie radujmy się również, że On zawsze jest przy nas i że powróci po raz drugi, aby zabrać nas do swojego królestwa. W tym jest nasz pokój.
Shirley Simarmata
tekst oryginalny:
Psalm 4:7-8 (ESV)
You have put more joy in my heart than they have when their grain and wine abound. In peace I will both lie down and sleep; for you alone, O LORD, make me dwell in safety.
What kind of imagery would pop up in your mind when thinking about someone that has abundant grain and wine? A content and peaceful person, or someone who’s bitter and plotting evil?
We often liken material possession and social status to someone’s quality of life, thinking people must be more peaceful when they have more or when they have climbed to the top in their career. But here, David gave his complaints to God about his foes, who were shaming him. Were David’s foes lacking material means? Unlikely. They “have their grain and wine abound.”
This signifies the fallacy of material possession. Neither poor nor rich, in fame nor shame, will make someone peaceful. Instead, our peace comes from being “set apart” by the Lord (v. 3).
Being “set apart” will come with challenges, just like what David experienced. But even more than David, we can rest assured that our Father is in control. He has set us apart while constantly nourishing us with the body and blood of His beloved Son in the Sacrament. In this Advent season, let us also be joyful that He has always been here for us and He will return for the second time to take us to His kingdom. This is our peace.
