Caspar David Friedrich, „Krzyż w górach”
„Błogosław, duszo moja, PANA, i wszystko co jest we mnie – Jego święte imię! Błogosław, duszo moja, PANA, i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!”
Psalm 103,1-2
Nie zapominajmy – pomimo zgiełku otaczającej nas rzeczywistości, pośpiechu i trudów życia codziennego – o wszelkim dobru, które dał nam Pan. Pamiętajmy o nim i nie tylko czujmy wdzięczność, ale też okazujmy ją czynem. Wznośmy nasze modlitwy dziękczynne i pozwólmy, aby ta wdzięczność przemieniała nas wewnętrznie i zewnętrznie. Bo wdzięczność ma w sobie potężną moc od Boga, która potrafi przeistaczać ludzkie życie na wszystkich jego poziomach.
W tym szczególnym czasie pamiętajmy zaś zwłaszcza o tym darze od Ojca, który otrzymał bez wyjątku każdy człowiek, a który przewyższa swą wielkością każdy inny dar. Pamiętajmy o nim nawet wtedy, gdy w naszym życiu panuje tak wielka ciemność, że nie dostrzegamy żadnego innego Bożego dobrodziejstwa.
Bo wciąż jest Światłość Jego Jednorodzonego Syna, którą Ojciec dał tobie, aby rozproszyć tę ciemność. Jezus nadchodzi, niosąc zbawienie! Czekajmy więc z wdzięcznością i radością.
Michał Obidziński
